———————————————————————————–

HINT HINT! Laat ook een bericht achter in mijn gastenboek!

Voortaan: http://wildflower.web-log.nl/

Kom ook eens langs

oeps

nog eens oeps

hmmz, ik weet niet wat ik moet zeggen :’)

ik dacht

misschien ga ik wel weer een come back maken

maar hxe9, ik beloof niks

ik kan namelijk geen beloftes houden

en de kleurtjes van deze weblog irriteren me

en de reclame die er nu is en er eerst niet was

bezorgt me een grandioos grote hartverzakking

ik haat reclame

maar wie weet…

verveel me toch, dus waarom niet?

niet dat iemand dit nog leest trouwens…

misschien wel een nieuwe weblog maken dan

de naam van deze irriteert me ook al

wat een irritaties…

maja, genoeg geblaat

ik ga weer verder me te vervelen

adios!

(nee, ik ben niet verleerd hoe ik hoofdletters moet typen, ik ben gewoon lui)

Hallo hallo iedereen!
Dat is lang geleden, niet waar? Ik vond het weer eens tijd worden om iets van me te laten horen, aangezien ik heb vernomen dat er nog steeds mensen trouw mijn weblog bezoeken. Hoe ze dat volhouden… ik snap er niks van. Zelf had ik de hoop al opgegeven… Maar nu heb ik zo’n beetje vakantie (alleen rapport moet nog opgehaald worden), dus kan ik wel weer even loggen. Als ik straks op vakantie ben geweest, probeer ik het weer helemaal op te pakken. Beloven kan ik echter niks. Op het moment gaat alles heel goed met me. Ik heb 5vwo echt heel goed afgesloten, door het hele jaar geen onvoldoende te halen. Een record, want zelfs in de brugklas heb ik een keer een 5 gehaald . Vol goede moed kan ik dus straks aan mijn examenjaar beginnen. Maar eerst ga ik ongelofelijk genieten van mijn vakantie, lekker uitrusten vooral… Tot snel!

What I’ve learned…

I’ve learned?
that we don’t have to change friends if we understand that friends change.

I’ve learned?
that no matter how good a friend is, they’re going to hurt you every once in a while and you must forgive them for that.

I’ve learned?
that true friendship continues to grow, even over the longest distance.
Same goes for true love.

I’ve learned?
that you can do something in an instant that will give you heartache for life.

I’ve learned?
that it’s taking me a long time to become the person I want to be.

I’ve learned?
that you should always leave loved ones with loving words. It may be the last time you see them.

I’ve learned?
that you can keep going long after you think you can’t.

I’ve learned?
that we are responsible for what we do, no matter how we feel.

I’ve learned?
that either you control your attitude or it controls you.

I’ve learned?
that regardless of how hot and steamy a relationship is at first, the passion fades and there had better be something else to take its place.

I’ve learned?
that heroes are the people who do what has to be done when it needs to be done, regardless of the consequences.

I’ve learned?
that money is a lousy way of keeping score.

I’ve learned?
that my best friend and I can do anything or nothing and have the best time.

I’ve learned?
that sometimes the people you expect to kick you when you’re down, will be the ones to help you get back up.

I’ve learned?
that sometimes when I’m angry I have the right to be angry, but that doesn’t give me the right to be cruel.

I’ve learned?
that just because someone doesn’t love you the way you want them to doesn’t mean they don’t love you with all they have.

I’ve learned?
that maturity has more to do with what types of experiences you’ve had and what you’ve learned from them and less to do with how many birthdays you’ve celebrated.

I’ve learned?
that it isn’t always enough to be forgiven by others. Sometimes you have to learn to forgive yourself.

I’ve learned?
that no matter how bad your heart is broken the world doesn’t stop for your grief.

I’ve learned?
that our background and circumstances may have influenced who we are, but we are responsible for who we become.

I’ve learned?
that just because two people argue, it doesn’t mean they don’t love each other.
And just because they don’t argue, it doesn’t mean they do.

I’ve learned?
that you shouldn’t be so eager to find out a secret. It could change your life forever.

I’ve learned?
that two people can look at the exact same thing and see something totally different.

I’ve learned?
that your life can be changed in a matter of hours by people who don’t even know you.

I’ve learned?
that even when you think you have no more to give, when a friend cries out to you, you will find the strength to help.

I’ve learned?
that credentials on the wall do not make you a decent human being.

I’ve learned?
that the people you care about most in life are taken from you too soon.

een glans, een blik
doortrokken van verdriet
zoveel zorgen, elke morgen
als een droom me weer verliet

luchtkasteel, tranendal
tussen bergen in mijn leven
val ik, vecht ik
tot wolken mij doen zweven

golven, geruis
en immer diezelfde stroming
waar emotie in verdrinkt
en ik geluk vind als beloning

Green Day – Boulevard of broken dreams

I walk a lonely road
The only one that I have ever known
Don’t know where it goes
But it’s home to me and I walk alone

I walk this empty street
On the Boulevard of Broken Dreams
Where the city sleeps
and I’m the only one and I walk alone

I’m walking down the line
That divides me somewhere in my mind
On the border line
Of the edge and where I walk alone

Read between the lines
What’s fucked up and everything’s alright
Check my vital signs
To know I’m still alive and I walk alone

I walk this empty street
On the Boulevard of Broken Dreams
Where the city sleeps
And I’m the only one and I walk alone…

My shadow’s the only one that walks beside me
My shallow heart’s the only thing that’s beating
Sometimes I wish someone out there will find me
‘Til then I walk alone…

Het had anders gekund, wellicht. Ik heb er een troepje van gemaakt. Niet alleen van mijn weblog. Van zoveel andere dingen. Maar soms is dat gewoon nodig. Je weet niet wat hebt, totdat je het hebt verloren. Het wordt tijd om de schade te gaan herstellen, beetje bij beetje. Cleaning up the mess I made. Ik weet dat alles weer goed zal komen, dat is altijd zo. En de weblog, die komt wel weer, maar nu nog even niet. Ik moet eerst een heleboel andere dingen schrijven.

REM – Losing my religion

That’s me in the corner
That’s me in the spotlight
Losing my religion
Trying to keep up with you
And I don’t know if I can do it

(…)

Consider this
The hint of the century
Consider this
The slip that brought me
To my knees failed
What if all these fantasies
Come flailing around
Now I’ve said too much
I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

But that was just a dream
That was just a dream

Gisteren kreeg ik op school te horen dat een meisje van mijn leeftijd, uit 5 havo, was overleden aan een hersentumor. Omdat ik het meisje niet kende, had het op mij niet zoveel impact als op sommige anderen. Toch deed het mij zeker ook iets. Iemand die nog zo jong was en een heel leven voor zich had moeten hebben. Ze had dit jaar eindexamen gedaan. Zoveel moois is van haar afgenomen. En niet alleen van haar, denk ook aan haar omgeving, die voortaan zonder haar zal moeten leven; de mensen die haar wel gekend hebben. Ik kan het me bijna niet voorstellen. Ik wil het me eigenlijk ook niet voorstellen. Het maakt me zo triest…

Dit zijn niet alleen de momenten dat ik besef hoe breekbaar het leven is. Het zijn ook de momenten dat al wat rest van mijn geloof in ‘een hogere macht’, wegvloeit en afsterft. Losing my religion; dit had nooit mogen gebeuren.

Marco Borsato – Niemand

Ik ben in m’n leven te dikwijls bedrogen
Ik ben door m’n vrienden te vaak voorgelogen
Dus hoef je van mij ook echt niets te verwachten
M’n diepste gedachten die deel ik met niemand

Waarom? Dit simpele woord spookt de hele tijd door mijn hoofd. Maar ik kan het je niet vragen, omdat ik het niet durf. Ik ben bang dat dit ene woord zoveel meer kapot zal maken dan ik dacht dat wij hadden opgebouwd. Maar ik weet niets zeker meer op het moment. Moet ik blijven hopen dat jij zelf inziet waar je mee bezig bent? Want onze vriendschap gaat kapot op deze manier. Je kent me waarschijnlijk niet goed genoeg om te weten dat ik niet lang op je zal wachten. Zo vaak heb ik dit al meegemaakt; ik vergeef en vergeet nu eenmaal niet snel. Als dit het punt is waar het moet eindigen, dan gebeurt dat hier ook. Ik heb jou mijn vriendschap en vertrouwen gegeven, dat doe ik zelden. Maar nu het lijkt alsof ik niets meer voor jou beteken, nu jij zo verandert, neem ik die vriendschap en dat vertrouwen terug. Het spijt me, maar je moet begrijpen dat ik niet meer gekwetst wil worden. Het doet me pijn, als ik merk dat jij me niet meer nodig lijkt te hebben. Maar het doet me nog meer pijn om te beseffen dat ik weer een vriend kwijtraakt. Echte vrienden heb ik namelijk maar heel weinig. En het worden er steeds minder. Steeds minder durf ik mensen te vertrouwen, mijn gevoelens te delen…

Volgens mij is het niet dat ik te veel van onze vriendschap verlangde. Buiten school al helemaal niet. Het enige wat ik verlangde was een beetje regelmatige aandacht op school. Gewoon gezellig, in de pauzes, tussenuren… met z’n tweexebn af en toe. Is dat zo gek? Wat ik namelijk altijd heb gedacht, is dat de onmisbare basis voor een vriendschap. Maar jij kreeg meer vrienden en daardoor minder tijd voor mij. Het einde van een hechte vriendschap is gekomen, het begin van een oppervlakkige vriendschap is geboren. Helaas.

Ik had mezelf toch verkeerd ingeschat. Dacht ik vrijdag een prachtige uitgebreide log te kunnen schrijven, komt het er niet van. Moeder jarig, taart, visite, fluit- en theorieles… Kortom, te druk. Zaterdag ben ik de hele dag weg geweest en kon ik deze fout niet goedmaken. Maar nu gelukkig wel. Wat moet ik schrijven? Geen idee. Ik heb geen zin om te schrijven, toch moet ik het van mezelf. Ik ga schrijven over de ziel. Bij filosofie hebben we het daar regelmatig over en elke keer komen er andere visies aan bod. Het dwingt me tot nadenken over mijn eigen visie. Ik geloof niet in de ziel als een ding, iets materieels. Al helemaal niet dat het iets is dat wordt gecontroleerd door de hersenen. Het is iets van mij en van niemand anders. Het is zo persoonlijk, dat niemand bijvoorbeeld mijn diepste gedachten mag weten. Ik wil dan ook niet geloven dat iemand die uberhaupt te weten kan komen. De ziel is voor mij iets goddelijks. Iets onverklaarbaars. Ik wil graag geloven dat het zo is. Mijn ziel is van mij en van mij alleen, niet van de wetenschap.

Liedje komt nog.

Veldhuis & Kemper – Plastic ongemak

Vergeet me niet
Zoals ik jou vergeten ben
Verlaat me niet
Met ogen die ik niet herken
Vertel alsnog waar ik je niet naar vroeg
Dit keer is er tijd genoeg

Foutje. Vergeten om een log te plaatsen. Simpelweg vergeten. Vanmiddag komt er weer een uitgebreide log om het goed te maken! Vergeef me!